Door Igor Paol 7/8b
Werkstuk over Antiquairs
Inleiding:
1. Waar ken ik dit beroep van?
2. Welke opleiding moet er ervoor doen?
3. Beschrijving van het beroep voor 1 dag
4. Hoeveel geld verdien ik ermee?
5. Interview
1. Waar ken ik dit beroep van?
Ik ken dit beroep, omdat mijn ouders zelf antiquairs zijn. Ik wil er meer over weten omdat ik wat meer erover kan leren dus misschien mijn ouders ook een beetje kan helpen. Ik heb mijn hele leven al met schilderijen en beelden doorgebracht en ik heb al een werkstuk over kleur en schilderijen gemaakt met dit werkstukje erbij, is bijna alles compleet.
2. Welke opleiding moet er ervoor doen?
Er is eigenlijk niet een echte opleiding in Nederland. In België is het hele systeem anders en kun je wel een opleiding volgen. Dat is de CREPAC. Dan wordt je 2 jaar lang een aantal dagen per week opgeleid door belangrijke antiquairs en professoren. Je moet er wel een baan bij hebben, het liefst natuurlijk bij een antiquair of veilinghuis of zoiets. Mijn vader heeft zijn Crepac-licentie en werkte toen bij zijn oom in Amsterdam. Die oom is een bekende antiquair. Mijn vader is later bij buitenlandse veilinghuizen gaan werken en heeft toen ook zijn Nederlandse examen voor taxateur en makelaar schilderijen en sculpturen 17e tot en met 20e eeuw gehaald.
Mijn moeder heeft vanaf haar 17e altijd al bijbaantjes naast school gehad. Bij antiquairs en veilinghuizen. Later heeft ze de Vakschool in Schoonhoven gedaan en is nu Juwelier-goudsmid. Daarna heeft ze jaren bij Schaap en Citroen Juweliers gewerkt als vervangend bedrijfsleider (ook bij andere filialen in Nederland). Toen ze 27 was heeft ze haar examen voor taxateur gouden en zilveren werken (juwelen en zilver) gehaald en was toen van 20 mensen de enige die geslaagd was! Die examens werden toen maar 1x in de 3 jaar gehouden.
Het komt er eigenlijk op neer dat je zelf alles moet doen. Er is dus niet een echte opleiding. Ook moet je redelijk wat van de Nederlandse wet afweten. Maar veel zelf studeren dus!. De examens doe je bij de vakvereniging.
3. Beschrijving van het beroep voor 1 dag
De werkdag van een antiquair begint met de computer aanzetten als je opstaat.
Je bekijkt de mail en gaat ontbijten en zo. Daarna ga je (meestal) naar je winkel of kantoor. Het alarm moet er eerst af. Het antwoordapparaat afluisteren en daarna telefoontjes plegen en mailtjes sturen. Daarna doe je de winkel open en doe je wat klussen in de zaak of zo, misschien je koperen en zilveren spullen poetsen en nog veel meer van die rotklusjes. Je bekijkt de veilinguitslagen en probeert nieuwe spullen voor de zaak te vinden. Je belt veel met mensen om afspraken te maken en zo probeer je wat te verkopen.
Nu gaat er veel via Internet en je moet je website bijhouden (dat zou ik dan misschien kunnen doen). En zo gaat het maar door. Tot je ’s avonds laat gaat eten en onder het eten de mensen nog bellen en mailen.
4. Hoeveel geld verdien ik ermee?
Nou lastig te zeggen. Je verdient af en toe wat als je wat verkoopt. Soms heb je wat meer winst (=het verschil tussen de inkoopprijs en de verkoopprijs) soms wat of veel minder. Omdat er nu crisis is wordt er niet zoveel verkocht als vroeger. Nou en dan verdien je dus minder. Het kan voorkomen dat je 1 of 2 maanden helemaal niets verdient en later weer wat meer. Het is dus lastig om te zeggen hoeveel je per maand verdient. Mijn ouders rekenen per jaar en in de goede tijden moet je sparen voor de crisissen.
5. Interview met mijn moeder.
Vraag: Vind je het fijn om antiquair te zijn of zou je liever iets anders zijn?
Antw.: Nou ja, het is een heel leuk beroep, maar ook vaak lastig. Je werkt vaak veel langer en op rare tijden, als je klanten tijd hebben moet je tegenwoordig snel zijn en naar hen toe gaan met je spullen. En dat kan ook zijn als je kind jarig is of er Sinterklaas gevierd moet worden… Of we hebben beurzen in het buitenland en dan zijn we er een hele tijd niet. De laatste 3 jaren doen we nog maar 1 of 2 beurzen en is het veel rustiger geworden. Dat zal wel weer veranderen. Maar soms zou het ook wel lekker zijn als je een supermarkt hebt of gewoon in loondienst zodat je weet wat er aan het eind van de maand op je bankrekening binnenkomt!
Vraag: Is het soms fijn als je naar een klant moet?
Antw.: Ja, want dat betekent dat je wellicht geld gaat verdienen! Bovendien hebben we best leuke en aardige klanten. Voor hen is het meestal ook een feestelijke gebeurtenis als ze van plan zijn iets moois te gaan kopen.
Vraag: Hebben jullie wel eens stagiaires?
Antw.: Ja, we hebben diverse stagiaires gehad. Dat waren vaak kinderen van klanten die wel eens wilden weten hoe dat nou ging omdat ze zelf misschien wel antiquair wilden worden. Die zijn allemaal iets anders gaan doen omdat ze vonden dat ze te hard moesten werken voor te weinig geld! Er is er maar 1 die nu een eigen galerie heeft, maar die heeft een heel rijke vader die hem daar geld voor geeft. Dat is de enige reden waarom hij die zaak kan hebben. Hij kan er niet van leven! We hebben nog steeds wel een leuk contact met onze oude stagiaires. Eentje is er bijvoorbeeld advocaat geworden en die verzameld nu zelf kunst en een ander studeert medicijnen. Nog een ander moest eerst z’n VWO afmaken en moesten we uiteindelijk wegsturen omdat ‘ie niet eens kon afwassen of snel een boodschapje kon doen. Dat kunnen Jasper en jij bijvoorbeeld wel! Dat zijn nou eenmaal de klusjes die erbij horen.
Vraag: Is er een verschil tussen nu en 10 jaar geleden?
Antw.: Ja, heel erg veel. Eerst hadden we een grote galerie aan de Nieuwe Spiegelstraat in Amsterdam, bij het Rijksmuseum. De gemeente vond het nodig bijna alle musea daar tegelijkertijd te sluiten voor renovatie. De hele stad ligt open door de te bouwen Metrolijn (Noord-Zuidlijn) en de parkeertarieven werden flink verhoogd. Niemand had nog zin om lekker de stad in te gaan voor een schilderij of zo. Bovendien gebruikt nu iedereen de computer om op het net te surfen en kun je veel bekijken in digitale winkeltjes. Nu is je netwerk (de mensen die je kent) belangrijker dan ooit. We verkopen ook wel eens een schilderij naar Amerika per email. Vroeger kwamen die mensen langs; nu gaat het per mail. Wij werken alleen nog maar op afspraak en gaan met de spullen bij de mensen langs. Zo zijn er nog veel meer dingen heel erg veranderd; ook door de economische crisis bijvoorbeeld.
Maar het belangrijkst is dat niemand je ooit je kennis van zaken af kan nemen en als je handig bent en beseft dat een schone stoep, heldere ramen en lekkere koffie in je winkel nu net zo belangrijk zijn als een mooie website met goede foto’s en omschrijvingen van de spullen die je verkoopt, dan verkoop je nog wel wat. Je moet in staat zijn alles zelf te doen: verkopen, je winkel schilderen, transport regelen, kisten timmeren voor verzending van schilderijen, beursstand ontwerpen en opbouwen, spullen inpakken en nog veel meer. Ik zeg altijd tegen mensen als ze me vragen wat ik voor werk heb: ‘ik ben verhuizer; eentje op hoge hakken met een mooi pakje aan…’ .
